Pierwszym filmem dźwiękowym był Śpiewak jazz-bandu z 1927 r. Rozpoczął on „złoty wiek" filmów hollywoodzkich, trwający aż do wynalezienia i upowszechnienia telewizji w latach 50. Produkcje hollywoodzkie cieszyły się ogromną popularnością na całym świecie. W Europie w tym czasie kręcono filmy klasyczne, znane też jako artystyczne. W latach 30. do kina chodziły już miliony ludzi, nieraz częściej niż dwa razy w tygodniu. Ogromne studia filmowe w Hollywood i innych miejscach na świecie zaczęły przypominać fabryki, produkujące coraz więcej filmów. Producenci preferowali zwykle jeden gatunek filmów, który podobał się widzom, wiele z nich więc miało podobne wątki. Liczne opowiadały historie miłosne, zazwyczaj ze szczęśliwym zakończeniem, a w ostatniej scenie główni bohaterowie obowiązkowo się całowali. Popularne były także komedie z przewagą humoru słownego, oraz musicale, w których ważną rolę odgrywały tańce i śpiew. Do ulubionych gatunków należały też filmy gangsterskie oraz wojenne, w których „dobrzy faceci" zwyciężali w walce z łajdakami. Chociaż tematyka filmu ma dla publiczności duże znaczenie, widzowie jednak często wybierają obrazy, w których występują ich ulubieni aktorzy.