Ogień powstaje w czasie procesu fizykochemicznego zwanego spalaniem. Pewne gazy gwałtownie łączą się z tlenem z powietrza, wydzielając przy tym duże ilości ciepła. Gazy te i maleńkie cząstki węgla (tzw. sadza) unoszą się do góry, rozżarzone do czerwoności, a nawet do białości. Są to płomienie lub mówiąc inaczej: ogień. Cokolwiek ma się spalić - czy to ciecz, czy ciało stałe - najpierw musi zamienić się w gaz. Kiedy ludzie chcą rozpalić węgiel, zwykle podkładają pod spód papier lub patyki. Zapałki rozgrzewają papier do takiego stopnia, że wydziela się gaz, zajmujący się ogniem. Płonący papier rozgrzewa drewno na tyle, że również wydziela się gaz i zaczyna płonąć. Z kolei drewno pali się wystarczająco długo, aby rozgrzać węgiel. A kiedy ogień już się pali, płonące gazy z węgla wytwarzają dość ciepła do dalszego powstawania gazu itd. Każde spalanie wymaga tlenu. Jeśli go nie ma, gazy nie mogą płonąć. Koc gaśniczy albo piana z gaśnicy tłumią ogień przez odcięcie dopływu tlenu z powietrza.