Wszystkie pchły są pasożytami, żerującymi na ciele wielu ssaków lub ptaków. Ich pozbawiony skrzydeł tułów jest bocznie spłaszczony, co ułatwia im wnikanie między włosy lub pióra żywiciela. Ciało pchły pokrywają długie, skierowane do tyłu szczecinki. Owady te chodzą wolno, ale potrafią wykonywać skoki na wysokość 200--krotnej długości ich ciała. Pchły żywią się krwią, którą wysysają wąskimi, podobnymi do trąbki narządami gębowymi kłująco-ssącymi. Najpierw owad wstrzykuje do naczynia krwionośnego żywiciela odrobinę śliny. Ukąszona ofiara odczuwa swędzenie, będące reakcją organizmu na zawarte w tej ślinie białko. Wraz ze śliną pchły mogą przenosić choroby, np. dżumę czy tularemię. Pchły składają jaja w gniazdach albo na posłaniach swoich żywicieli. Ich rozwój przebiega z przeobrażeniem zupełnym - najpierw wykluwa się czerwiowata larwa z narządami gębowymi gryzącymi, żywiąca się szczątkami organicznymi pochodzenia zwierzęcego; późniejszym stadium jest wolna poczwarka.